आपण अपार्टमेंट मध्ये त्याची गरज मुकाबला करीत आहे की एक समस्या असल्यास, नक्कीच, आपण तो सोडवायचे आवश्यक आहे. आणि कुठून सुरुवात करायची, ते अवलंबून असते, सर्वप्रथम, कुत्राच्या वयात . घरी कुणी लिहिण्यासाठी एखाद्या कुत्राला अनाकलनीय कसे करावे , जर तो अजूनही कुत्र्याची पिल्ले असेल तर? बाळाच्या उन्नतीसाठी हा मुख्य मुद्दा आहे. अर्थात, कुत्रे लहान सजावटीच्या जाती आहेत, जे मांजरींच्या ट्रेमध्ये शौचालय जाण्यास आतुर असतात. तथापि, बहुतेक कुत्री रस्त्यावर या उद्देशासाठी बाहेर जातात. आपल्या पाळीव प्राण्याचे प्रौढ असल्यास हे आणखी एक बाब आहे, आणि आपण असाही संशय घेतला नाही की आपण घरी कुणी लिहिण्यासाठी एखाद्या कुत्राला अनागोंदी कसे करावे हे कधीही जाणून घ्यावे लागेल. तिला अनपेक्षितरित्या आणि अगदी यशस्वीरित्या चालणे चालना करण्यास सुरुवात केल्यापासून. चला आपण या सर्व पर्यायांचा अधिक तपशीलाने विचार करूया.
आपण घरी एक गर्विष्ठ तरुण आहेत
या प्रकरणात, सामान्यतः समस्या आणि नाही सर्व बाळांना प्रथम शौचालय म्हणून वापरतात ज्या त्यांना आवडतात. प्रथम, ते भिन्न कसे असू शकतात हे समजत नाहीत आणि दुसरे म्हणजे त्यांना शारीरिकरित्या कसे नियंत्रित करावे हे देखील माहिती नसते. आपल्या अपार्टमेंटचे एकूण "लेखन" आणि "जॅककीयनिया" पासून संरक्षित करण्यासाठी, स्वच्छतेसाठी सोयीस्कर असलेल्या सोयीस्कर मुलास एका लहान जागेसाठी (एव्हीझरी, रुम) मंजुरीसाठी सोयीस्कर वाटणे इष्ट आहे. आता घरात कुणा लिखाणासाठी कुत्राला अनागोंदी कसा करायचा याबद्दल बोलूया. तसे, हे रस्त्यावर "मोठ्या गोष्टी" करण्याच्या शिकवणीवर देखील लागू होईल. सर्वात महत्वाचे तत्त्व - कुत्रा "वाईट" वर्तनसाठी न देण्याचा प्रयत्न करणे, परंतु आवेशाने "चांगल्या" साठी स्तुती करणे. पहिल्यांदा, जेव्हा गर्विष्ठ अजून लसीकरण केलेली नाही आणि रस्त्यावर नेऊ शकत नाही, तेव्हा त्याला अपार्टमेंटच्या एका खास ठिकाणी शौचालयात जायला शिकवले जाते. वृत्तपत्रे वापरा, कुत्र्यांसाठी विशेष डायपर जेव्हा ते खाल्ले तेव्हा जास्त वेळा पिल्ला आणण्याचा प्रयत्न करा, जागे व्हा, आपण फक्त त्याला स्पॉट वर मजला किंवा फिरकी श्वास सुरु की पाहिले. गरजेच्या "योग्य" लढ्यासाठी स्तुती करा. कुत्रावर विजय किंवा ओरडणे, तिने आधीपासूनच "चुकीचे" केले असल्यास ती अशक्य आहे. कुत्रा शौचालयला जाऊ शकत नाही, आणि त्याला त्याच्याकडून काय हवे आहे हे समजणार नाही. पण येथे मालक, तो नक्कीच घाबरू लागतो आणि टाळतो. जर आपण पाहत असाल की पिल्ला पेशंटचा प्रयत्न करीत असेल तर मजल्यावरील किल्ल्या फेकून घ्या, हात मारणे, विचलित होतील, मग आपले हात वरून घ्या आणि डायपर किंवा वृत्तपत्रात किंवा रस्त्यावर धावू नका. कुत्राच्या हातावर जितके शक्य असेल तेवढे प्रतिबंधन केले जाईल, पट्टाच्या काठावर नेऊन - प्रवेशद्वारांत शेजाऱ्यांना "भेट" द्या
घरात आधीपासूनच एक प्रौढ असल्यास कुत्रीला कसे वेगळे करायचे
अशा पाळीव प्राण्यांपासून निघणार्या समस्येला तोंड देण्यासाठी, आपल्याला कठोर परिश्रम घ्यावे लागेल. याकरिता भरपूर सहनशीलता आणि चिकाटी आवश्यक आहे, तसेच कुत्रे च्या कोणत्याही प्रशिक्षण. एक पात्र cynologist असे म्हणेन की जनावराच्या संबंधात कोणत्याही उपाययोजना करण्याआधी आपण हे ओळखून घेणे आवश्यक आहे की असे कसे वागले. कसे ते असू शकते? सर्व प्रथम, पशु निरोगी आहे की नाही ते विचार. जननेंद्रियाच्या आजाराचे रोग पेशींच्या वारंवार तीव्र इच्छाशक्तीने दर्शविले जातात, कुत्रा फक्त चालणे नेहमीच्या वेळेपर्यंत "टिकणे" शक्य नाही. जर पशूमध्ये अन्न व चालण्याची व्यवस्था नसली तर एक समस्या उद्भवू शकते. पाळीव प्राण्यांचे अवयव नियमित भोजन आणि पायी चालण्यास अनुकूल असतात मालक कुत्राचा अधिकार गमावू शकतो, मग ती आक्रमकता दर्शवू शकते किंवा घरी लिहू शकते. प्राणी कंटाळले जाऊ शकतात, ते अधिकृत असेल किंवा शिकार असेल आणि कोणत्याही प्रकारे व्याप्त नसल्यास, अधिक लक्षणे आवश्यक आहेत, अशा सोप्या पद्धतीने ते स्वतःच ते स्वतःला आकर्षित करते. हे स्पष्ट आहे की जर कोणताही व्यायाम नसेल तर त्याला समायोजित करणे, संक्रमण करणे-बरे होणे, कामकाज करून पशु भारित करणे किंवा अधिक लक्ष देणे आवश्यक आहे. पण अधिकार्याशी कसा व्यवहार करावा? या जवळ खालील समस्या आहे: आपण एखाद्या कुत्र्याला कशा प्रकारे कशाचा गैरवापर करू शकतो, जर आपण हे समजता की तो दुसऱ्या एखाद्या पशूचा, मुलाचा किंवा आपल्या सोबत्याचा हेवा आहे का? दोन्ही पॅक्सच्या क्रमवारीशी संबंधित आहेत. सर्वप्रथम, कुत्राला हरवू नका, तिला तिच्या जागेला पॅकमध्ये आणि अपार्टमेंटमध्ये सांगा, हे शेवटचे आहे आणि तिला कुटुंबातील सर्व सदस्यांचे पालन करावे लागेल. तिला मारणे तसे नाही, ओरबाडणे देखील एक चांगला स्टॉप-फॅक्टर प्रतिबंध करणार्या संघास "फू!" असेल जेव्हा ती फक्त "गोष्ट" करायची असेल. आपण आपल्या पाळीव प्राण्याचे रस्त्यावर मिळविण्याची आवश्यकता आहे