स्वत: ची परिपूर्णता, मानसशास्त्र
विचारांच्या तार्किक कारवाया ऑपरेशन आणि विचारांचे स्वरूप
मानवी मेंदू एक जटिल बांधकाम आहे, ज्याचा अद्याप पूर्ण अभ्यास झालेला नाही. आपण त्याच्या संभाव्यतेची फार कमी वापर करतो, हळू हळू सुधारत असतो आणि काही वेळा स्वत: साठी नवीन संधी शोधण्याचा प्रयत्न करत नाही पण मध्यवर्ती तंत्रिका तंत्रज्ञानाच्या मध्य अंगांच्या कामाचा हा अगदी छोटा भाग त्याच्या गुंतागुंतीच्या यंत्रणेसह आहे: सर्व लोकांच्या विचारांच्या कृती, त्याचे प्रकार आणि अभिव्यक्तीं इतक्या वेगळ्या आहेत, तर एकाचवेळी निर्मितीच्या समान कायद्यांची अंमलबजावणी करताना.
तुलना
आम्ही प्रत्येक दिवशी करतो हे सोपे ऑपरेशन, ते न पाहता. अखेरीस, या किंवा त्या विषयाची एक कल्पना येण्यासाठी, आम्ही त्याच्या मुख्य वैशिष्ट्ये मानसिकदृष्ट्या अलग, त्यांना हायलाइट आणि त्यांना वर जोर देणे. उदाहरणार्थ, अयशस्वी मुलाखतीसाठी कारण समजून घेण्यासाठी, पत्रकार त्यावर काय आहे यावर लक्ष केंद्रीत करतो, कोणत्या परिस्थितीनुसार ती रेकॉर्ड केली गेली, त्याचे वैशिष्ट्य या क्षणांचे वाटप नेहमी इतर यशस्वी कृतींबरोबर तुलना करून, कार्याबद्दल जागरूकताशी जोडलेले असते.
वस्तु आणि घटनांची तुलना करताना, आम्ही त्यांच्या फरकते आणि समानता, परस्परविरोधी आणि ओळखीबद्दल निष्कर्ष काढतो. परिणामी, आपल्या आजूबाजूला जगाला चांगल्याप्रकारे ठाऊक आहे. विचारांची कार्यपद्धती आम्हाला शिकवतात, विकसित करा. उदाहरणार्थ, एका अहवालाशी मुलाखतची तुलना करणे, एक विद्यार्थी पत्रकार प्रत्येक शैलीचे सार आणि स्वरूप निश्चित करतो, ज्यामुळे त्याला भविष्यात विभाजित करणे, फरक करणे आणि पुनरुत्पादन करण्यास अनुमती मिळते.
शून्यमनस्कता
विचारांच्या मूलभूत कार्याचा मेंदूचा हा कार्य समाविष्ट आहे, ज्यामुळे मनुष्य केवळ वैयक्तिक वैशिष्ट्यांमध्ये फरक करू शकत नाही, परंतु त्यातील प्रसंगी आणि वस्तुंच्या गुणधर्मांमुळेच नव्हे तर त्यांच्या लक्षात आणूनही ते समजू शकते. अमूर्त आधारावर, एक संकल्पना तयार केली जाते. उदाहरणार्थ, आपल्याला माहित आहे की अन्न आपल्याला ताकद आणि आरोग्य देते. मांस, दुग्ध आणि अन्नधान्याच्या रोजच्या वापरातून धन्यवाद, आम्ही राहतो, हलतो, कार्य करतो. अन्नाची मुख्य संपत्ती म्हणजे शरीरातील संपृक्तता आणि संपन्नता. "अन्न" या संकल्पनेचा संक्षेप करून, आम्ही, उपासमार मिळविण्याच्या गरजेविषयी बोलणे, आधीपासूनच अन्न वापरतो, त्यांचे नाव देखील न बोलता.
सामान्यीकरण
आपल्या मेंदूचा हा कार्य पूर्वीच्याशी निगडीतपणे संबंध आहे, एकत्रितपणे ते आपले विचार तयार करतात विचार, ऑपरेशन, अमूर्त आणि सामान्यीकरण एखाद्या व्यक्तीला वैशिष्ट्यांनुसार आसपासच्या जगाला ओळखायला आणि शोधण्यास अनुमती देतात. प्रथम प्रकारचा मेंदू क्रियाकलाप एखाद्या वस्तूची एक गुणधर्म ओळखला जातो, केवळ तिच्याकडेच. त्याच्या आधारावर, आपण जे घडत आहे त्याचे निष्कर्ष काढतो. त्याऐवजी, सामान्यीकरण देखील एक मालमत्ता आहे, परंतु ते केवळ दिलेल्या इंद्रियगोचरच नव्हे तर इतरांपेक्षाही वैशिष्ट्यपूर्ण आहे. उदाहरणार्थ, बॉक्सरचा प्रभाव तीक्ष्ण आहे. आपल्या इतर जीवनातील परिस्थितींमध्ये निर्माण झालेल्या कठोरतेबद्दल आपण आधीच आपल्या या ज्ञानाच्या आधारावर अशा प्रकारचे वर्णन देत आहोत: फुटबॉल पाहणे, सापांविषयी प्रसारणे, रस्त्यावर वाराच्या वेदनेचा अनुभव करणे.
या घटनेच्या सर्व वैशिष्ट्यांचे विश्लेषण करून, आपण तीक्ष्णता काय शिकलो ते शिकलो. ते एक जलद आणि सशक्त प्रभावाने उद्भवणारी अशी प्रक्रिया असल्याचे निर्धारित करण्यात सक्षम होते. केवळ हे एक ऑपरेशन आमच्या मनामध्ये घडते आहे या संपूर्ण घटकाचे स्वरूप: एक बादशाहीच्या बॉक्सरचा पराभव त्याच्या प्रतिस्पर्ध्याची तीक्ष्णता अगदी योग्य आहे.
तपशील
अॅब्स्ट्रक्शनशी संबंधित मेंदूची दुसरी संपत्ती विशिष्टता त्याच्या थेट उलट आहे. जर स्टिकच्या एका टोकाला आपल्याजवळ शून्यता आणि सामान्यीकरण असेल तर दुसरे म्हणजे - एक कॉंक्रिटीकरण. प्रथम वैयक्तिक असू शकते, दुसरे सर्वसामान्य आहे. शिकण्याच्या प्रक्रियेत, विशिष्ट तपशीलाप्रमाणे, एक विशिष्ट उदाहरण स्थापित स्थितीसाठी निहित आहे.
विश्लेषण
तो एक विचारवंत ऑपरेशन प्रमाणेच दररोज वापरतो. हा मेंदूच्या वेगळ्या प्रॉपर्टी आहे, जेव्हा एखाद्या घटकामध्ये एखादी घटना किंवा वस्तू विघटित करतो. हे प्रत्यक्षात एक बहिष्कार, भाग वर एक disassembly. उदाहरणार्थ, ऍथलीटचा धाव. मानसिकदृष्ट्या आपण त्यातील घटकांना सुरवातीस ओळखू शकतो, स्वतः चालवू शकता आणि समाप्त करू शकता. हे क्रियाकलाप या प्रक्रियेचे विश्लेषण असेल.
संश्लेषण
हे मानसिक क्रियाकलाप आहे, विश्लेषणांच्या अगदी उलट आहे. संश्लेषणाच्या मदतीने, त्याउलट, आम्ही ठोस तपशीलांवरून तपशीलचे एक सामान्य चित्र काढतो. हे आम्हाला वैयक्तिक तथ्ये आधारावर घटना पुन्हा तयार करण्याची संधी देते एखाद्या व्यक्तीला निरनिराळ्या तपशीलांमधून जे मिळते ते एक अविभाज्य संकल्पना प्राप्त होते. कोडी सोडवणे हे आहे: आपण या किंवा त्या भागाचे पर्याय निवडल्यास, आपण अनावश्यक परत फेकून, आपण आवश्यक कोडीज जोडतो.
विचार आणि विश्लेषण यासारख्या विचारांच्या मूलभूत कार्यास , नेहमी हातात हात ठेवा. तरच आपण हे समजू शकतो की या संकल्पनांपैकी काहीही नाही, कारण दोन्ही महत्वाचे आहेत. कोणत्याही विश्लेषण संश्लेषण आणि उलट समावेश आहे. संश्लेषणाचे एक अतिशय स्पष्ट उदाहरण म्हणजे गुन्हाची तपासणी. योग्य निष्कर्ष काढण्यासाठी शोधक एकत्रितपणे माहिती गोळा करतो, पुराव्यांचा अभ्यास करतो, लोकांकडून प्रश्न विचारतो आणि त्यांच्या मनातील घटना आणि कृतींची एक श्रृंखला दाखवतो: कोण, कधी आणि कायद्याचे उल्लंघन केले गेले. त्याच्याद्वारे बनविलेल्या गुन्हेगारीची संपूर्ण छायाचित्रे लहान, उशिर तुच्छ लेखनातील वस्तुमान असतात. ते एकावेळी मूल्य नसतात, परंतु एकत्रित केलेले इव्हेंट्स बदलू शकतात.
विचारांचे प्रकार
एका माणसाच्या मानसिक क्रियाकलापांमध्ये स्वतःचे इतर रूप आहेत. उदाहरणार्थ, हे तीन प्रकारचे आहे, त्यातील प्रत्येक जण सामान्यवर्ती बनण्यास मदत करते आणि एकाच वेळी आसपासच्या जगाला कॉंक्रिर्तुझेशन करता येते:
- वस्तूंच्या थेट आकलनावर आधारित प्रभावी विचार. सराव दरम्यान उद्भवते. इतर सर्व प्रकारच्या विचारांचा हा आधार आहे.
- एक कल्पनारम्य त्याच वेळी मॅन प्रतिमा, कल्पनाशक्ती आणि समज अवलंबून असते.
- सार-तार्किक कनेक्शन आणि स्वतंत्र वस्तूंच्या गुणधर्मांच्या दरम्यान वेगळे असते आणि तर्क व अमूर्त संकल्पनांचे स्वरूप घेते.
मानसिक क्रियांचे स्वरुप
प्रत्येक विचाराप्रमाणे केवळ भरणेच नाही तर बाह्य शेल देखील आहे. म्हणजेच, विचारांच्या मूलभूत कार्याचा नेहमी एका विशिष्ट स्वरूपात व्यक्त केला जातो:
- संकल्पना वैशिष्ट्ये, वस्तूंचे गुणधर्म आणि घटनांचे प्रतिबिंबित करते, त्यांचे परस्पर संबंध. त्याच वेळी संकल्पना ठोस आणि अमूर्त, सर्वसाधारण आणि वैयक्तिक आहेत.
- प्रस्तावना एखाद्या गोष्टीची नकार किंवा प्रतिपादन व्यक्त करते प्रसंग आणि घडामोडींमधील संबंध प्रतिबिंबित करतो. निर्णय खोटे किंवा सत्य आहेत.
- अनुमान हे कित्येक निकालांवर काढलेले निष्कर्ष आहेत संदर्भ सामान्य (सामान्यपणे सामान्य पासून तार्किक निष्कर्ष) आणि आनुषंगिक (सर्वसाधारण ते विशिष्ट) असू शकतात.
Similar articles
Trending Now